9 Μαρ 2011

ΑΡΘΡΟ του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΛΗΝΑΙΟΥ: Η Κυβέρνηση αποφάσισε, λοιπόν, ότι όλα τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, θεωρούνται Έλληνες και όταν ενηλικιωθούν θα έχουν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι..

Αφήνουμε τους
αρμόδιους να καταμετρήσουν όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της απόφασης, στη χώρα μας, αδιαφορώντας για το μονοπώλιο γνωστών «υπερπατριωτών» και το συναισθηματισμό γνωστών «αλληλέγγυων».
Εμείς θέλουμε μόνο να συνομιλήσουμε με τους φίλους μας τους μετανάστες. Με γνώμονα την πείρα μας και την αγάπη μας:
1.- Όταν πολλοί από μας, σε κάποιες δύσκολες εποχές που πέρασε η πατρίδα μας,αναγκαστήκαμε με μαύρη καρδιά,να αυτοεξοριστούμε σε κάποιες ξένες χώρες, θυμάμαι ότι κατεβαίναμε,όλοι μαζί, στους δρόμους, πάντα με δυο αιτήματα:
α) Να συμπαρασταθεί η ξένη χώρα στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε και β) Να βοηθήσει τον αγώνα όλων μας να γυρίσουμε σε μια καλύτερη πατρίδα.
Ουδέποτε ζητήσαμε να αλλάξουμε πατρίδα, διατηρώντας, έστω, σαν γκέτο, το θρήσκευμά μας και τη γλώσσα μας. Ούτε να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τα ήθη και τα έθιμά μας από τη γη των πατέρων μας στα άγονα χώματα της ξενητειάς. Μόνο κάποιοι, λίγοι, ξέμειναν στις ξένες χώρες.. Άλλοι επειδή βρήκαν διέξοδο στις επιδιώξεις τους κι άλλοι επειδή ουδέποτε αγάπησαν με πάθος την πατρίδα τους.
2.- Τόσα χρόνια τώρα στη χώρα μας, δεν είδα πολλούς μετανάστες να αγωνίζονται και για τα δυό αιτήματα. Το κύριο αίτημά τους είταν η Ελληνοποίησή τους και η άδεια παραμονής και εργασίας με ίσα δικαιώματα. Χωρίς όμως,να μας ενημερώνουν, καθημερινά και με πάθος , για το τι συμβαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ στη χώρα τους.. Χωρίς να απαιτούν μαχητικά την ΚΑΤΑΔΙΚΗ αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα τους.. Και χωρίς να μας δείχνουν τον ΠΟΘΟ τους να γυρίσουν σε μια καλύτερη πατρίδα..
Τους βλέπω και μελαγχολώ. Θυμάμαι τους Ισπανούς αυτοεξόριστους στο Λονδίνο που έκλαιγαν κάθε μέρα, νοσταλγώντας την πατρίδα τους, κι αυτοί και τα παιδιά τους, παρ’ότι είχαν γίνει πια τέλεια Εγγλεζάκια.. Κι ένιωθαν ένοχοι επειδή βολευτήκανε έξω και αφήσανε τους συμπατριώτες τους ,μόνους, με το Φράνκο 40 χρόνια στο σβέρκο τους και τους υψηλούς «προστάτες» τους ν’αλωνίζουν.
3.- Αυτό συμβουλεύουμε κι εμείς τους βασανισμένους μετανάστες.Όχι βέβαια τους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ που συστηματικά τους ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ οι γνωστοί,διεθνείς,παντοδύναμοι, μαυραγορίτες του ανθρώπινου πόνου.
Τους συμβουλεύουμε, λοιπόν, να διεκδικούν όχι μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματά τους από τη φιλόξενη χώρα αλλά, ταυτόχρονα και την ΠΛΗΡΗ συμπαράστασή της,στον αγώνα τους για την επιστροφή τους σε μια καλύτερη πατρίδα.. Αυτό που κάναμε κι εμείς. Γυρίσαμε στην πατρίδα μας, αγωνιστήκαμε και συμμετείχαμε σε κάποιο ποσοστό στην επαναφορά της Δημοκρατίας. Όχι βέβαια αυτής που αξίζαμε αλλά κάποιας στοιχειώδους Δημοκρατίας.
Τους συμβουλεύουμε να σκεφθούν ότι ζητώντας τα ίδια δικαιώματα αναλαμβάνουν και τις ίδιες υποχρεώσεις.Τι θα κάνουν λοιπόν τα παιδιά τους αύριο, όταν βρεθούν στην τραγική θέση να αποφασίσουν ποια γη θα υπερασπιστούν σε περίπτωση πολέμου; Τη γη της ξενητειάς ή τη γη των πατέρων τους;
Και,τέλος,να συνειδητοποιήσουν ότι, άθελά τους,γίνονται ,δυστυχώς, συνεργοί σε τρια μεγάλα εγκλήματα.
Αφήνουν ορφανή την πατρίδα τους από το πιο ανήσυχο και το πιο αξιόμαχο, ανθρώπινο,δυναμικό. Αφήνουν,προπάντων τους έρμους τους συμπατριώτες τους ισόβια δυστυχισμένους ΔΟΥΛΟΥΣ στα χέρια των ξένων αφεντικών που λυμαίνονται τη χώρα τους. Και,χωρίς να το καταλάβουν,αποδυναμώνουν και την ήδη διαλυμένη χώρα που τους φιλοξενεί και μετατρέπουν και τους πολίτες της σε ΔΟΥΛΟΥΣ των ίδιων αφεντικών. Με το μέγιστο κίνδυνο μιας μελλοντικής «αλληλοδουλοσφαγής..»
Ξέρουμε ότι αυτές τις θέσεις μας, μερικοί τις θεωρούν ρομαντικές, πολλές φορές μάλιστα και ρατσιστικές ..Ίσως γιατί μας μπερδεύουν με πολλούς επαγγελματίες των διαφόρων Κομμάτων που είτε τους στηρίζουν είτε τους πολεμούν, το κάνουν,συνήθως,από κομματική ιδιοτέλεια.
Κάνοντας,όμως, έναν πρόχειρο υπολογισμό,θα διαπιστώσουμε ότι τα αμέτρητα δισεκατομμύρια που διατίθενται,σε όλο τον κόσμο,για το μεταναστευτικό πρόβλημα,αν τα έδιναν στις φτωχές χώρες θα τις είχαν κάνει πλούσιες..Και αν δεν εξόπλιζαν το αλληλοφάγωμά τους,για να εκμεταλλεύονται τα εδάφη τους δεν θα υπήρχαν εμφύλιοι..
Έτσι λοιπόν, όλοι οι επονομαζόμενοι « Μεγάλοι του Κόσμου »,άλλοτε με δανεισμούς και εξοπλισμούς, άλλοτε με επεμβάσεις και εμφύλιους, άλλοτε με φανερές ή κρυφές δικτατορίες, και άλλοτε με αυτές τις χρυσοπληρωμένες Μ.Κ.Ο., καταφέρνουν να κρατούν «υπόδουλες» όλες τις αδύνατες χώρες της γης.
Είναι τόσο δύσκολο λοιπόν να δούμε την ΟΥΣΙΑ του μεταναστευτικού;
Δεν είμαστε ρομαντικοί να πιστεύουμε ότι κάποτε όλοι αυτοί οι «Μεγάλοι» θα πάψουν να «ξεζουμίζουν» τους μικρούς λαούς.
Η Ιστορία όμως μας έχει διδάξει ότι αξίζει τον κόπο,οι μικροί λαοί να αγωνίζονται,άνισα πάντα, για την ανεξαρτησία τους και πολλές φορές να την κερδίζουν..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...